Wala na bang thrill ang blogging?
Photo Credits: Media Bistro
Exciting magkaron nang blog. Eto yong best invention after food. If I know, yong iba dyan di baleng malipasan nang gutom basta makapag-blog! Hahaha! Kaya naman, blogging used to be thrilling. Ewan ko lang mga kunichiwa noh? This is just my own and very scientifically not experimented and unproven observation. Yon bang excitement na makita ang first entry mo that took you forever in the wee hours of the morning na i-compose and it’s out there for the world to see under sa www.pangalankoto.com.
At dahil sa cute ang comma, maganda. Kaya ninakaw nang iba para pagkakitaan nila. Pati title kinopya, pag pumirma, kanila na. Mga hayuuup talaga! Grrr!
Super exciting den to meet a lot of bloggers. Tao den pala sila and then, tagay-tagay friendship na. Yung iba?! Eh di others!
Then there was anda in blogging, so the more na motivated ka. Pambili nang gasul, NFA rice, load o kaya allowance nang mga fafa.
You never run out of ideas. You never run out of entries. Pati enemies mo inggit sa ganda mo. Honestly, pati ang ex mo na walang ka-malay malay, isinulat mo’t nila-it lait mo na rin, hehehe! Pati na rin nga yong GF nya, inokray-okray mo na rin di ba? Aminin! Hahaha! At pati na mga boys mo, inistok mo na rin! Para kang CIA, no-clue ako how you got his number!
Then you move to the kitchen, sa pader nang bahay nyo and far beyond. Lahat nang laman nang pridyidir mo, naisulat mo na. Im fack, pati anghit nang neighbor mo, walang paltos. Isang category sya!
Then one day, lahat nang kulay ni Ka Pepe, puro na gray. Meron mang opportunity, $5 for 300 words. Ang kapal di ba? Binarat ka na rin ni Sponsored Review. Nag-bid ka nang singkwenta. Counter-bid sya nang piso. Pati na ang presyo ni Review Me, bumagsak na rin dahil chinugi ni Pareng Oggle ang Page Rank mo.
Lahat na ata nang SEO tricks, na-i-tumbling mo na. Im fack again, lahat na nang pumapasok sa site mo, puro malilibog na ang hanap eh iskandalo. Ang a-arte pa kamo, dahil kelangan bigyan mo pa nang two cups.
Natigil bigla ang pagigi mong tambay. Nakursunadahan ka kasi.
Naging busy ka sa work na ang sweldo is tres-sientos pesos kada otro dia.
You fell in love. Sa bakla. Magdusa ka. Matuto ka kasing mangilatis.
Nagpakasal, sa lalaking me asawa o di naman sa isang viewduh.
At nanganak, nang di pa kasal.
Sinabi na kasing hugutin, sabi nang simbahan, yan ang yong tungkulin.
Ayan, magdusa ka uli. Sandosena na kasi sila.
I guess, yon talaga ang that’s the way, aha! aha! at mga because because kung bakit why o why at saka datapwa’t subalit some bloggers lost interest or lost steam in blogging. Pwede syang short blogging movie. “Tinakam ka’t nilayasan ka!” Charing lang mga kunichiwa! Hehehe! Tuloy minsan ang utak ko goes that the thrill in blogging is gone.
Eto yong silence na parang WORLD PEACE na parang ayoko.
Wat u think? Nag-mi-mid-life crisis ba ang blogging life nyo? hehehe!
Viewed 9721 times by 1559 viewers
BURAOT (71)
Kutz (49)
Mel (48)
Snow (40)
promking (27)
Jet (18)
Silver (16)
Leo (11)
Lani (10)
cora (9)
malensky (9)
kotsengkuba (7)
Lila R Shahani (7)
maxi (7)
flicker (6)
ajay (5)
BERTENI "TOTO" CA... (5)
carlo (5)
Johnonymous (5)
kengkay (5)
liberdad (5)
mark (5)
mr. nonsense (5)
Norman Sison (5)
ren (5)
nina (4)
Amor (3)
an2nette (3)
art (3)
bing (3)
boldstar (3)
fehm lopez (3)
kanto gurl (3)
kokoy (3)
Mahalia (3)
Rainbow (3)
sherwin (3)
abu (2)
Anna (2)
Haaay nako Reynz. Sinabi mo pa. Minsan talagang gusto ko ng mag-pak ap and iligpit lahat ng mga blogs ko. Pero nakakatuwa din kasi dahil ang dami kong nakilala sa blogging. Pati ang “megastar” ng buhay ko, na-meet ko dahil sa blog ko.
Shempre may mga inggitera din at walang ginawa kundi hamakin ang hobby mo.
Halong tuwa at lungkot ang blogging. Minsan masaya, minsan naman nakakatamad na talaga.
Let’s see what 2009 has for me with blogging… pero kung walang Pepe and Pilar sa Pasay, pano na?
the beauty of blogging! you win friends! davao, cebu, bohol, baguio and lucena. i used to travel to those places on business but now? hahaha! i have more fun now than ever before!
Masalimuot kasi minsan ang buhay blogger. Pinapauna ko po, di ko classify mga ka barrio. May mga blogger na nagsusulat for hobby lang, meron ding mga gustong kumita ng datung, meron namang world domination ang goal at andyan na rin mga ka barrio na blogger na gustong makatulong.
May kanya kanya tayong istilo sa pag express ng kung ano nasa utak natin at iba iba rin ang reason kung bakit gusto nating ipabasa ito sa mga madlang people.
Isa sa mga natutunan ko sa pagsuuslat eh dapat meron kang road map or parang stratehiya kung plano mo maging long-term hobby ang blogging o kay naman eh gusto mong maging career. Pag nagiging kilala na kasi ang isang blog, dumarating na pressure dahil kahit papaano eh iisipin mo na rin mga fans mo.
Natatandaan ko noon, di pa uso magka datung sa pagsusulat. Nagsusulat lang noon kasi gusto mo magsulat at gusto mo ihayag ang nasa isip at damdamin mo. Nakakalungkot lang ngayon dahil nawawala na authenticity ng pagsusulat. Dati dati eh inaalala lang natin eh kung tama english word na ginamit natin at kaunti lang mga bright boys noon.
thats very true rob! and what i found out was that, you must have the passion and the knowledge of what youre gonna blog. madami rin akong failures sa blogging. check mo lang ang ilang websites na ginawa ko. nag-evaporate dahil di ko nakuha ang tamang mission and vision
Reynz, sa tingin ko para kang nagtatayo ng kumpanya pag nag umpisa kang mag blog. Tama ka, mission vision ang isa sa mga dapat isipin para tuloy tuloy and pagsulat.
Reynz,
Tulad ng isang relasyon, daraan sa papansinin mo ng kaunti, tapos magliligawan, tapos kasalan na at honeymoon. Kapag tapos na ang honeymoon at dumating na ang isang araw na zero o mababa ang stats, parang mawawalan ka talaga ng gana. Tulad ng sabi ni Rob, dapat may road map. Hinahalungkat ko pa rin yang mapang yan sa baul ni Mahoma. Pero dahil may Ka Pepe, minsan yung mga goals ko outside cyberspace are what keeps me go go go sago! Gaya rin ng mahalan ng mag-asawa, it’s the commitment that keeps you together. Pangangatawanan na.
committment definitely it is mahalia.
in my case beauty, wala na. ewan ko may umusog yata sa kin hehe
lilipas den yan malen. parang mid life crisis hahaha but what i know was that – nag-agawan tayo ki josh verdes hahaha
nyahahaha mga fan pala kayo ni josh verdes walastek
Wow! I don’t know what to say.
pero ang alam ko,
blogging is parang therapy,
kasama mo ang community.
kumbaga,
“HINDI KA NA NAG-IISA”, EFFECT.
Whatever it is?
one has to experience,
what it is.
it is darbs! it is theraphy. nakakalimutan ko mga kalechehan sa opis. it’s my other life. pour moi.
hmm…so far ndi ko pa mabitawan ang blogging. therapeutic pa rin siya…kahit minsan na lang sa isang buwan ang post. minsan basa na lang ng basa sa sinusulat ng iba. LOL.
once kasi na you’re hooked, it becomes a habit.
Keeps me sane, to borrow Blogging Therapist Darbs of Kabaw Mental Clinic, Madison, New York…
Don’t forget at the command Enter, Enter then type…
BWAHAHAHAHA!
Memo from:
Darbs
Blogging Therapist
Kabaw Mental Clinic
Madison, NY 1010101010101101010
UNITED STATES OF AMERICA
Wow, at may resita kaagad, parang distant psychic cosultation lang ah…Kabaw Mental Clinic is not a subsidiary of Belo Medical Group.
Testimonials from unpaid Kabaw Mental Clinic’s client:
Warning:Kabaw Mental Clinic is not a subsidiary of Belo Medical Group.
This message is brought to you by the;
Propaganda Higher Politburo Committee of the Barrio Seite Spirituality Supreme Fanatics subsidiary of the Kabaw Mental Clinic Department of Sanitation and Personal Hegiene.
Bwahahaha…There’s the rub, the massage not ala-Belo but the psycho-spiritual integrative Marxist therapeutic modality of a blogging therapist earning salivary dollars through online consultation…Bwahahaha…
Come on why not?
This is A challenge – - words from the:
Group of Business Organization For Profit MAKE SURE TO LOOK LIKE, Non-profit with Strong Religious Belief to avoid taxation.
BWAHAHAHA!
Hahaha – at may therapeutic pasaring pa sa mga mga ka-kompetensiyang non-taxable blogging therapy centers sa Espanya, Manila bwahahaha…
What’s up with the Kabaw Butt Blogging Therapy Model kahit na hindi pontifical di ba. Bwahahaha
What’s up with WE CAN DELIVER EXCELLENT Costumer Service with instant result or as good as… or even better…
Espanya?
Make it EUROPE!
Make it ASIA!
Pilipinas: Manila command center based, call centers Mindanao to help the economy.
Make it GLOBAL…
Ambisyoso ba?
bwahahahaha!
Para sa akin Reynz, hilig ko talagang magsulat at wala akong paki kahit ano sabihin ng iba. Basta ako masayang magblog at makakilala ng mga taong hilig din ang blogging.
..Kaya nga love ko kayo eh… *wink*
Mabuhay tayong lahat and keep the blogging alive.
moi aussi snow! i just love to write! minsan kung ano anong lumalabas sa ulo ko and i just have to write it down
wala e di ako pinanganak na my kakambal na IQ lol.
wala, halos walang laman ang utak ko kaya puro copy and paste ang laman ng blogsite ko kaya eto ang papel ko tambay ng mga blogs hahaha
hahaha haller! nakakabaliw kamo mga story mo! hahaha
bc bchan pako kamahalan pero my mga idea na akong pang blog materials hahaha
minsan, nauubusan ka din ng kwento. or may kwento ka man, di mo naman madeliver ng effective. pero, ayus naman ang blogging.pag wala ka masulat, tambay ka na lang sa barrio.
i guess it takes time and a little bit of rhyme and reasons hahaha
more than a year old na rin ang aking munting blog. minsan wala na akong maisulat dahil uninspired, or, tinatamad, and minsan nagsasawa na rin. but i still want to continue with it not just for personal satisfaction. feel ko lang i have so many things to share pa. minsan nakakatanggap ako ng admiration from my few readers kaya nakakapag-boost din ito ng confidence to write more.
hang on muna ako.
when that happens? there’s always youtube hehehe
maganda naman ang layunin natin sa pagba-blog noong di pa sikat si “pepeng agimat” kaso nung bigla syang sumikat, lumuwa ang mata natin sa pagka-gahaman at naging adulterated na ang ating passion for blogging. kaya naman nung humina si ka pepe, nawalan narin tayo ng gana.
pero pasasaan ba, kapag na-overcome natin ang kalapastanganan ni ka pepe ay muling babangon ang ating mga kasalukuyang nakalibing na pagkahumaling sa pagbo-blog.
time heals everything, kahit sugat ng diabetic. hahaha
we all had that experience KK ki Pepe, ako? napagod na ako sa puro not approved! leche nila! hmpt!
Baguhan pa lang ako sa blogging, naghihingalo nga yung blogsite ko, parang isang pelikula na nilalangaw sa takilya, pero sige pa rin ng sulat, medyo na-adik na rin ako sa blogging eh, he he he, at saka parang nasasanay na rin ako, at nagkakahilig na rin.
kaya mga kabaryo, kung me oras naman kayo baka naman gusto nyong ilaan yung 2 minuto para dalawin ang aking pananim sa aking bukirin, at ng mabigyan ng konting protina at insektisayd ang aking mga tanim. lol.
i think i remember you jeri – the bungalow! hahaha
nyahaha jeri, dina kita masilip kasi blocked na ako sa blogsite, pag nayos dadayuhin ulit kita ng tagay lol
Not bad at all.
Very catchy.
Pananim, bukirin
Protina,
INSEKTISAYD. wow.
toinks!
Ano nga mga insektisayd sa farmland before?
DDT
Endren
Could not go near. Smell of death. Dreadful.
sige darbs dalaw ka sa bahay ni jeri cute ng family nya pati haus nya— di na lang ako makasilip kasi blocked nako kahit sa site ko
ako din eh baguhan lang sa pagba-blog. tulad sa halos lahat ng mga baguhan eh nilalangaw din yung blog ko. pero masaya kasi na makita mo ang sarili mong gawa sa internet eh. pwde mo pang punahin ang mga dati at mga bago mong mga nakikita sa paligid na hindi na kikilala. he he he.
sana hidni kayo magsawa mag-blog. lalo na kayong tinitingala sa larangan ng pagba-blog.
ganda dito, grabeh.
well thank you for visiting us here arbee!
Consider it a work of art. Did Michaelangelo stopped painting? You can inspire, teach, entertain, amuse, advocate, capture the moment, reach out, laugh, etc. Always informative and entertaining, keep on blogging Reyna and company!!!
barrio siete have some great writers of completely different calibre Rosa and am just proud that they’re here hehehe many thanks!
kulang ng 3 buwan simula nung nag blog ako, diko pa nakuha ang tamang timpla para mapalago ang aking panamim sa aking bukirin.. at tunay nga na nangangailangan ng “INSEKTISAYD”,para magkaroon ng saysay ang munti ko pinaghirapan.
Dalaw ka rin DARBS, ipagle-lechon kita ng baka.. dala ka ng DDT. “just in case” pwedeng pwede na rin yun. Lol.
jeri! iisa ang formula and it always works hehehe eto ang sekreto: social climb hahaha
oo nga naman hahaha ako ayun natuyot na mga pananim ko napabayaan ko na talaga hahaha
Bawal mag acquire ng DDT/fertilizer pag di ka lisensyadong U.S farmers. checked by the homeland security as credible.
Warning: Katakot takot na parusa ang maranasan mo sa mga kamay ng mga Seryosong Home land security special elite forces pag nalamang may kemikal kang dala dala di ka naman farmer.
Trabaho lang walang personalan.
So kahit alam kong joke lang but no I could not bring any chemical. They will hang you alive. No, I don’t want to experience that.
@jeri, mukhang very interesting ang tulang titulo HANAY NG MAGSASAKA!
http://bravedier.blogspot.com/2009/06/hanay-ng-magsasaka.html
Proof lang yan na binisita kita.
darbs, dati ko nayan dinadalaw kaso ang problem ang site blocked na,nasa angola yata si jeri(yun ang tanda ko)
naku ako nung una effort na effort nako nung copy and paste ang nsa blog ko hahaha walang nagbabasa ok lang aba aba aba bandang huli my mga followers na hahahahaha, ngayon diko makita baka nagsipag layasan na yung mga followers hahaha
copy and paste ka nung una – ngayon ninakaw ang site mo at pinasta na sa ibang blog hahaha
eeeeek sinung nagnakaw hahahaha kaninong blog na napunta at ng madalaw hahahahahaha
lagi akong niatus kasi minsan nakaka-pressure na. well in the end bumabalik at bumabalik pa rin naman ako.
love,
nobe
takot ako sa blog entry na ito ni reynz. basta!
hahahaha! nanginig ako nung una ko tong mabasa noong last year pa sa reynaelena.com
ang masasabi ko lang…blog to inspire and not spite.
yan ang bago kong motto. ayaw ko nang mang-lait ng mga ni hindi nag-i-internet, much less read my blog. 
ang blog ko naman talaga eh talagang personal-personal blog. kung may opportunity kumita na hindi mo naman kelangang maging acrobatic at di ka babaratin, why not di ba??
That’s exactly what I’m going through right now. Gusto ko nang lisanin ang masaya at nakakalokang mundo ng blogging. Sayang bago pa ako kumita sa site ko, para gusto ko ng mamahinga. Una, mahirap pagsabayin ang pagiging nanay at blogging.
Mukha akong tanga, kinakausap ako ng kumander ko, kung anu-ano na pala sinasagot ko kasi nagre-reply ako sa mga comments, hehe. Dati nalulutuan ko ng masarap na pagkain ang mga bagets, ngayon hindi na gaano kasi I’m catching up sa mga bagong post. At ang nasa isip ko kung ano ang susunod kong topic imbes na kung paano tulungan si hubby to earn money.
May kapareho ba ako dito? hehe.